Wonderlijk

We schrijven 2030. Na ruim twintig jaar zette Nico Dijkshoorn vorige week een streep onder zijn columns voor het weekblad Voetbal International. Aan mij de dubieuze eer om het stokje van hem over te nemen. Een vrouw nog wel, die ondanks de belegen leeftijd van vijftig jaar een kuiken is als het gaat om voetbal. Toch is dat wat de doelgroep van VI, die inmiddels voor de helft uit vrouwen bestaat, wil lezen. Een onbevangen, nieuwsgierige maar vooral kritische blik op de wondere wereld die Voetbal heet.

Want zo is het: met voetbal val je van de ene verbazing in de andere. Wie had bijvoorbeeld ooit gedacht dat VVV voor het eerst in 35 jaar als Nederlandse club de Champions League zou winnen? Hoofdtrainer Hans de Koning droeg afgelopen mei eigenhandig de cup met de grote oren Venlo binnen.

Daar heeft hij jarenlang hard voor moeten werken. Zijn debuut in 2020 als trainer van VVV Venlo was historisch. Onder zijn toeziend oog werd de Noord-Limburgse club in oktober van dat jaar door Ajax in de pan gehakt. Door het hotsknotsbegoniavoetbal van VVV wist Ajax dertien keer te scoren in één wedstrijd. Een record dat tot op de dag van vandaag niet meer is geëvenaard. Aanvaller Lassina Traoré scoorde die wedstrijd maar liefst vijf keer, Klaas-Jan Huntelaar joeg twee ballen over de streep.

Over verbazingwekkend gesproken. Ik denk dat als je het Huntelaar toen had gevraagd, hij nooit had kunnen dromen dat hij tien jaar later als bondscoach het Nederlands elftal naar de finale van het WK zou helpen. Door COVID-29 wachten we nu al vier maanden op de ontknoping. Hierdoor krijgt Lassina Traoré een kans die hij op zijn beurt nooit had kunnen bevroeden: tijd om te herstellen van zijn hardnekkige hamstringblessure zodat hij toch straks de WK-finale kan spelen.

Het zou zomaar allemaal kunnen – VVV dat de Champions League wint, een Nederlandse overwinning op het WK. Misschien hebben ze over een decennium wel de buitenspelregel afgeschaft. Daar is geen wonder voor nodig. Alleen een beetje fantasie van een vrouwelijke columniste voor VI.

Foto: Connor Conye

Deze blog schreef ik voor mijn schrijfopleiding. De opdracht was om een column te schrijven voor een tijdschrift waar je totaal geen affiniteit mee hebt… 🙂

Plaats als eerste een reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *