Verschil

Onlangs vertrouwde een medisch specialist me toe dat ze bij het opleiden van jonge dokters altijd zoekt naar datgene dat hij of zij het minst gemeen heeft met de rest. ‘Juist de eigenschap waarin ze verschillen van de andere dokters in opleiding, geef ik aandacht’, zei ze. ‘Dat is niet alleen goed voor henzelf om de beste dokter te worden die ze kunnen zijn, maar ook voor hun collega’s en voor mijzelf. Juist de verschillen tussen mensen zijn immers het meest leerzaam en misschien zelfs het waardevolst.’  

Haar beschouwing wijst iets aan wat ik diep van binnen al weet. Ik houd van authenticiteit. En vooral de bijzondere karaktertrekken en eigenaardigheden die ik niet zozeer bezit, spreken me aan. Spiegeltjes zijn het, want van kijken naar wie je níet bent, zie je beter wie je wél bent. Het is alleen knap lastig om dat in het oog te krijgen.

In gedachten zoek ik naar wat me onderscheidt van mijn vrienden. Ik denk aan een immer nuchtere en ontspannen vriendin met drie kleine kinderen. Aan een vriend die hele, hele lange stiltes laat vallen en nooit opvult. Aan een vriend die eerst denkt, nog eens denkt, en nog eens, en dan pas doet. Aan de moedige vriendin die emigreerde en een eigen bedrijf startte. En aan de vastberaden vriend die op zijn vijfenveertigste besloot om zijn maatpak te verruilen voor een verpleeguniform. Allemaal komen ze voorbij. Ik benoem de vrienden die introvert zijn, zorgeloos, geduldig, langzaam, vasthoudend, onbevreesd en onvermoeibaar. Ik koester ze allemaal, juist om datgene waarin we van elkaar verschillen.

Dan ga ik wandelen met een vrouw die ik nog maar vers ken. Ze is iemand die ik er graag bij wil hebben. Terug op de fiets naar huis probeer ik te achterhalen waarom ik haar zo graag mag. Het is niet persé omdat we allebei uit Maastricht komen. Of omdat we allebei een passie hebben voor schrijven. Of omdat zij het net zo plezierig vindt als ik om buiten te zijn. Maar wat is het dan wel? Al fietsend loop ik ons gesprek nog eens na, en ik realiseer me dat ik ongekend openhartig ben geweest. En ineens weet ik het: wat kan ze goed luisteren.      

Geen blogs missen? Meld je aan voor de nieuwsbrief



Foto: Takahiro Sakamoto

Plaats als eerste een reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *