Opvliegers

Belinda keek naar haar glimmende gezicht in de spiegel op de damestoiletten van het reclamebureau Kennedy & Keyzer Commercials. Haar zorgvuldig geföhnde haar hing er flets bij. Ze zuchtte. Het was al de tweede keer dat ze zich tijdens een MT-vergadering moest excuseren vanwege een opvlieger. Peinzend keer ze naar het washandje waarmee ze net haar gezicht had gedept en dacht aan Pieter. Ze had zich voorgesteld dat ze samen meer leuke dingen zouden gaan doen nu hun twee zoons uit huis waren. Maar Pieter verruilde zodra hij thuis kwam van kantoor zijn tweedelig pak voor een joggingbroek óf een vreselijke lycra wielrenoutfit waarin hij, vond zij, tietjes had.
‘Ah hier ben je’. Karin, haar assistent op de juridische afdeling waar Belinda de scepter zwaaide, stond in de deuropening. ‘Gaat het een beetje?’. Belinda knikte. ‘Heb ik nog wat gemist?’. Karin lachte breed. ‘Raad eens wie het nieuwe gezicht wordt van New Spice en volgende week naar Amsterdam komt voor de opnames van de nieuwe tv-commercial?’ Belinda keek Karin vragend aan. ‘Rick Davids! Ze zeggen dat hij waarschijnlijk definitief terugkomt naar Nederland. Hij heeft het na twintig jaar wel gezien in Hollywood. Staat hij niet op jouw freebie-lijst?’ ratelde Karin. ‘Freebie-lijst?’ vroeg Belinda verbouwereerd. ‘Je lijst met vijf beroemdheden waarmee je vreemd mag gaan als je de kans krijgt’, legde Karin uit. Verbluft keek Belinda haar aan. Karin sloeg haar arm om haar bazin. ‘Zijn management zegt dat hij altijd zelf zijn contract wil regelen. Dus raad eens wie jij binnenkort gaat ontmoeten?’ Belinda slikte. Er stond inderdaad maar één naam op haar freebielijstje.

‘Volgende week heb ik een afspraak met Rick Davids’, zei Belinda tegen Pieter, die gehurkt voor zijn racefiets aan zijn ventiel zat te frunniken. Met haar trenchcoat nog aan plofte ze op de oude leren fauteuil in de serre, haar aktetas bungelend over haar schouder. Even overwoog ze hem te vragen waarom hij uitgerekend in de serre aan zijn racefiets moest prutsen, maar ze had er de puf niet voor. Pieter keek zijn vrouw over de rand van zijn leesbril aan. ‘Dat is toch die acteur van die The Quick And The Crazy films? Weet jij waar het opzetstukje van mijn ventiel is?’
‘In de la met de boterhamzakjes misschien’. Belinda keek hoe Pieter in zijn krappe wielrenbroekje vanuit de serre naar de keuken liep.
‘Weet je nog’, riep ze hem na, ‘dat je ooit hebt gezegd dat als ik hem tegenkom, en ik de kans krijg, het dan mag van jou?’
Pieter proestte. ‘Die Rick Davids heeft toch elke week een ander fotomodel aan zijn arm hangen? Dat opzetstukje ligt hier niet.’
‘Wat bedoel je, ik mag er toch nog best wezen?’ vroeg Belinda geprikkeld. ‘Kijk eens in die fruitschaal daar.’
‘Schat, voor mij ben je de mooiste van de wereld,’ suste Pieter, terwijl hij in de schaal rommelde. ‘Maar voor Rick Davids…’
Belinda staarde naar de reep witte huid die onder het Jumbo-shirt van haar man uit piepte en beet op haar lip.
Pieter grinnikte. ‘Als hij wil, dan ga je je gang maar. Ik gun het je’. En met een triomfantelijke blik hield hij het opzetstukje omhoog. ‘Gevonden!’

Rick Davids stapte met zijn indrukwekkende borstkas de dampende douche uit. Hij had slechts een witte handdoek om zijn middel gewikkeld die fraai afstak tegen zijn mokkakleurige huid. Zwoel keek hij in de camera. ‘Dames, je man is dan niet zo sexy zoals ik, met New Spice kan hij wel ruiken zoals ik. New Spice. The next best thing’, zei hij met zijn diepe, warme stem. Belinda, die naast zijn manager naar de opname stond te kijken, blies langzaam haar adem uit en wreef haar klamme handpalm over haar dijbeen droog. Er riep iemand ‘cut’ en ‘pauze’ en ‘Rick heeft nu tijd voor je’ en voordat ze het wist drukte ze zijn hand. ‘Jij moet Belinda van Kennedy en Keijzer Commercials zijn’, zei Rick, terwijl hij zijn blik over Belinda liet glijden. ‘Wij gaan samen mijn toekomst bezegelen, toch?’. Hij lachte een perfecte rij witte tanden bloot. Iets langer dan gebruikelijk voor een handdruk hield hij haar hand vast. Of verbeeldde ze zich dat maar? ‘Eh..’ stamelde ze, ‘ik heb alle voorwaarden van uw management op papier gezet dus u hoeft alleen nog maar te tekenen’. Ze blikte opzij, maar zijn manager was in geen velden of wegen te bekennen. ‘Zo’n mooie dame als jij mag gewoon Rick zeggen hoor. Laten we anders even naar mijn kleedkamer gaan. Dan kunnen we alles nog even goed met elkaar doornemen’. Belinda’s adem stokte. Hoorde ze dat nou goed? ‘Wilt u, eh.. wil jij je niet even omkleden?’ vroeg ze aarzelend, terwijl ze zich door hem de set af liet leiden. Rick stopte even en keek haar vanonder zijn lange wimpers aan. ‘Wil jíj dat ik dat doe, Belinda?’ Een fractie van een seconde dacht ze aan die ochtend, hoe ze in haar nieuwe jurk en met haar nieuwe haar door het huis had geparadeerd. Pieter had niet één keer van zijn krant opgekeken. Nu stond ze hier, met een woest aantrekkelijke, halfnaakte man met een nogal beruchte reputatie als het om vrouwen ging. ‘Nee hoor, het is weer eens wat anders’, zei ze ferm. Ze bloosde toen ze zichzelf vervolgens hoorde zeggen: ‘Dan kan ik je laten zien dat het doornemen van een contract helemaal niet saai hoeft te zijn’. Rick keek haar geamuseerd aan, terwijl hij haar voor liet gaan zijn kleedkamer in. Zacht maar snel draaide hij haar tegen de binnenkant van de deur aan, terwijl hij handig met zijn andere hand de deur op slot deed. Hij boog zijn knappe gezicht naar het hare, zijn welgevormde lippen al iets getuit. Belinda sloot haar ogen.

Met een schok opende Belinda haar ogen. Ze voelde zware dekens op haar klamme lijf, haar snelle ademhaling. Even wist ze niet waar ze was. Lag ze nou in haar eigen bed? Het geluid van rammelende kopjes kwam dichterbij en langzaam ging de deur open. Een man met een witte handdoek om zijn middel stapte de slaapkamer binnen, een dienblad voor zijn blote borst. ‘Goedemorgen schatje. Ik heb ontbijt op bed gemaakt. Heb je lekker geslapen?’ Belinda wreef in haar ogen. ‘Waarom heb je die witte handdoek om je middel?’ murmelde ze. ‘Ik dacht’, zei hij terwijl hij het dienblad wegzette, ‘dat je wel een opkikker kon gebruiken. Als je geen afspraak kunt hebben met de échte Rick Davids, dan wil ik je Rick Davids wel zijn’. Pieter ging met gespreide benen voor Belinda staan, spande zijn borstspieren en hield, zo goed en kwaad als het ging, zijn buik in. Hij deed zijn best om zwoel te kijken toen hij met zijn meest lage stem zei: ‘Ik ben dan wel niet zo sexy als Rick Davids, maar ik ruik wel zoals hem. Ben ik voor jou the next best thing?’ Belinda stapte uit bed en liep naar de deur. ‘Wat ga je doen?’ vroeg Pieter verbaasd. ‘Ik ga even een washandje pakken.’

Geschreven in kader van opleiding Schrijversacademie, mei 2020

Plaats als eerste een reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *