Odeurtjes

Er zit een krantenartikel in mijn slipstream. NRC schreef over ‘Odeuropa’, een onderzoeksproject naar het geurverleden van Europa. Sindsdien borrelen uit mijn hersenpan de odeurtjes van mijn eigen verleden op.

Ik haal me het mierzoete snoeprek in de kruidenierswinkel van mijn oma voor de geest. Ze heeft me op haar toonbank gezet, en terwijl ze boodschappen afrekent, voert ze me Brussels manneke-drop en Chupa chups-lolly’s. Dan weer zit ik in de wasbak in haar keuken. Met opgetrokken knietjes pas ik er nog net in. Sunlight zeep prikt in mijn ogen en neus terwijl ze met een grof washandje mijn rug schoon schuurt. 

Vervolgens springen mijn gedachten naar de odeurtjes van mijn andere oma. Fris rozenwater waarmee ze haar gezicht schoonmaakt voor het slapen gaan. Haar beddengoed ruikt vertrouwd en veilig, net als de sweater van mijn allerliefste. Dan is het ineens kerstavond. Ons huis geurt naar mijn moeders zelfgemaakte saucijzenbroodjes maar we moeten wachten tot na de nachtmis. Als vanzelf denk ik vervolgens aan mijn vader. Berkenwater en Mennen-aftershave. Ik mag voorin zitten als we met zijn gloednieuwe Honda Accord samen frietjes zijn gaan halen. De combinatie van krakend leer en de warme frietjes op mijn schoot, snel naar huis voordat ze koud worden. 

Jammer genoeg snuif ik niet alleen mooie herinneringen op. Het snoeprek en het beddengoed maken al snel plaats voor nare geurtjes die flink nawalmen. De wrange lucht van een kegel, Gladstone sigaretten en koude koffie. Mijn kleren die naar mazout stinken als ik het weekend bij mijn vader ben geweest. Fahrenheit, het penetrante luchtje dat mijn stiefvader altijd droeg. Ook lelijke gedachtenissen horen erbij.

Sinds mijn oog viel op dat NRC-artikel, kleeft aan alles wat mijn neus binnendringt een herinnering. Als ik langs een manege fiets, mijn lievelingsparfum op spuit, ga tanken, bij de glasbak sta, mijn schoenen poets en erwtensoep maak. Het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn, maar dat neem ik voor lief. De odeurtjes vertellen me wie ik was en wie ik ben. Juist in deze heftige tijd waarin ik snak naar wat perspectief, geven ze me houvast en troost. En ondertussen ruiken mijn wangen ook nog eens heerlijk naar rozenwater en geniet ik van een zelfgemaakt saucijzenbroodje.

Wil je geen blogs missen? Meld je aan voor de nieuwsbrief.

Plaats als eerste een reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *